Het onmogelijke fortuin

Het is inmiddels twee jaar geleden dat de vier hoogbejaarde speurneuzen van 'de moordclub (op donderdag)' nog eens een misdaad onderzochten. Dat heeft er alles mee te maken dat auteur Richard Osman de handen vol had met de verfilming van The Thursday murder club , met onder anderen Helen Mirren en Pierce Brosnan in de hoofdrol. Tegelijk werkte Osman met Voor al uw moordzaken aan een nieuwe reeks misdaadromans.

Het onmogelijke fortuin begint met een blijde gebeurtenis: het huwelijk van de dochter van Joyce, de verpleegster van het viertal. Tijdens het feest wordt duidelijk dat iemand het gemunt heeft op een van de getuigen: de man in kwestie zit op 350 miljoen pond in cryptomunten. Versleuteld virtueel geld, met een code die bewaard wordt in 'cold storage': een offline archief dat niet met het internet is verbonden en dus niet door hackers kan worden gekraakt.

Terwijl Joyce, Ibrahim, Ron en Elizabeth - samen 'de moordclub (op donderdag)' - zich inwerken in cybercriminaliteit, duiken ook in 'de echte wereld' problemen op. Zo krijgt Ron te maken met intrafamiliaal geweld, terwijl Ibrahim als psychiater zijn uiterste best doet om een crimineel op het rechte pad te krijgen.

Wat Osmans misdaadreeks zo aantrekkelijk en succesvol maakt, is de combinatie van harde misdaad en warme menselijkheid. De personages stutten de verhalen met hun wijsheid, levenservaring en met een tikkeltje nostalgie. Bovendien kent elk verhaal wel een paar mooie wendingen of slimme vondsten - Dan Brown mag gerust jaloers zijn.

Osmans boeken vallen onder wat vandaag cozy crime heet, een combinatie van misdaad, humor en feelgood. Hoe nieuw het subgenre ook mag klinken, eigenlijk bestaat het al langer: ook Agatha Christies verhalen rond Poirot en Miss Marple vallen eronder, zij het dat daarin de humor ontbreekt. “Liefde en gedoe”, zegt iemand op een bepaald moment in Het onmogelijke fortuin , “daar kan niks tegenop.” Osman bewijst het nog maar eens met dit nieuw staaltje knus escapisme.