Waanzin

Onmiddellijk na de dood van haar moeder zijn Claire en haar vader van Amsterdam naar Rotterdam verhuisd. Herinneringen en vrienden blijven achter. De enige die nog contact met haar heeft is Zoë. Het verwerkingsproces verloopt allesbehalve vlot. Op school gaat het niet goed en thuis houdt de vader er een nieuwe vriendin op na. Tussen Claire en Bernadet klikt het niet. Wanneer de begeleidster op school naar haar welbevinden informeert, houdt ze de boot af. Intussen verdwijnen op de achtergrond een viertal meisjes. We vernemen alleen hun namen en dat de dader blijkbaar geen onbekende voor ze is. Op een dag wordt Claire zelf door een onbekende opgebeld. Verkeerd verbonden, maar het gesprekje blijft duren en Nick sms't en belt zowaar terug. Er ontstaat een zekere verstandhouding, hij begrijpt haar gevoelens en de behoefte om elkaar te zien groeit. Er wordt een afspraakje gemaakt. Maar dan verschijnt de politie op het toneel: de jongen die haar belt, zou best wel eens de kidnapper kunnen zijn van de vier verdwenen meisjes, en zij het volgende slachtoffer. Er wordt politiebewaking geregeld, maar toch slaagt Nick erin op de overlijdensverjaardag van de moeder het huis binnen te dringen, waar Claire, Zoë en haar vader samen de avond doorbrengen. Aan het eind van het verhaal wonen Claire en haar vader terug in Amsterdam, er is een nieuwe vriendin waarmee het wél vlot, het leven en de vriendschap lachen haar toe.

Mel Wallis de Vries heeft al enkele jeugdromans op haar conto. Waar Fout (The House of Books, 2008) mij weinig kon bekoren, is Waanzin een onderhoudende en spannende thriller geworden. Mondjesmaat voert Wallis de Vries die spanning op. De vier meisjes worden schijnbaar lukraak uit hun omgeving weggeplukt en pas in het laatste hoofdstuk wordt de knoop ontward. Claire en Zoë zijn gewone vriendinnen: ze spreken en sms'en elkaar elke dag. Ze gaan naar school en vinden dat al of niet de moeite, ze maken afspraakjes, gaan dansen en drinken zich lazarus, slaan vriendjes aan de haak die ze dan weer dumpen. Daardoor krijgen ze ruzie, omdat niet iedereen dat zomaar pikt. Als ze zelf woorden hebben, leggen ze dat snel weer bij. De moeilijke omgang met het overlijden van haar moeder maakt Claire vatbaar voor manipulatie en voor de lieve woorden van de kidnapper. Mel Wallis de Vries beschrijft overtuigend hoe Claire in een eerste aftastend gesprek met de "vriend" al zoveel van haar gevoelens prijsgeeft ? niemand heeft tot dan toe op die manier naar haar willen luisteren, vindt ze ? tot hoe ze diepere gevoelens gaat koesteren voor iemand die haar wil begrijpen.

Het verhaal is geloofwaardig, weet de aandacht vast te houden, biedt spanning en vandaar ontspanning en amusement. De auteur schetst hoe moeilijk een adolescent het kan hebben om de hulp van volwassenen te aanvaarden. Zij leert ons mensen kennen van vlees en bloed en zet aan tot nadenken: kan ik zomaar om het even wie vertrouwen? Hoe ga ik om met anderen, hoe verwerk ik mijn verdriet en hoe ga ik om met teleurstelling en tegenslag? Brutaal geweld is daarvoor niet altijd noodzakelijk. Er wordt wel wat te veel met het vingertje gewezen, maar alla. [Walter Schoonbaert]